Zo maak je bikefit-foto's die nauwkeurig meten

Zet je fiets op een indoortrainer op een vlakke vloer, met ruimte om enkele meters opzij te gaan staan. Controleer of de fiets waterpas staat — tilt de trainer de achteras op, leg dan een passende verhoging onder het voorwiel. Een gekantelde fiets draait elke hoek op de foto evenveel mee, en geen software kan dat achteraf herstellen.

Geen trainer? Leun tegen een muur met een helper die de fiets rechtop houdt, of rij langzaam langs een vaste camera — maar een trainer is veel beter reproduceerbaar.

Plaats de camera recht naast je, op 90° van de fiets, gericht op je heup. Hoogte doet er net zoveel toe als hoek: de lens hoort ongeveer op heup- of bovenbuishoogte te zitten, niet op grondhoogte omhoog gericht — een lage camera verkort de benen optisch en vervormt de kniehoek.

Zet de camera ver genoeg weg zodat de hele fiets en renner met marge aan alle kanten in beeld passen. Meer afstand vlakt perspectiefvervorming af; gebruik zoom in plaats van dichterbij te gaan staan. Lijn uit met de heup: zie je beide schouders of beide heupen duidelijk gescheiden, dan sta je niet echt recht van opzij.

Fithoeken worden op specifieke crankstanden afgelezen, dus trap naar de juiste stand, houd hem vast en fotografeer. Je hebt twee foto's nodig: één met de crank aan de camerakant op 6 uur (pedaal op het laagste punt — voor knieflexie en de heup-, romp-, elleboog- en schouderhoek) en één op 3 uur (naar voren en horizontaal — voor KOPS).

Houd in beide je normale rijhouding aan: handen waar je werkelijk rijdt (remkappen of TT-extensions), voet vlak in zijn gebruikelijke trapstand, blik vooruit — niet omlaag naar het pedaal.

Draag strakke fietskleding: posedetectie vindt je heup, knie en enkel door lycra heen, maar een losse broek of wapperend jack verbergt de gewrichten en verschuift elk herkenningspunt. Donkere kleding tegen een lichte, rustige achtergrond geeft de schoonste detectie.

Verlicht de scène gelijkmatig — daglicht of kamerverlichting is prima. Fotografeer niet tegen een fel raam achter je in (silhouetten verliezen de gewrichten) en vermijd hard licht van één kant dat de helft van je lichaam in schaduw legt.

Ziet een meting er verkeerd uit, dan is de foto de eerste verdachte. Dit zijn de fouten die de hoeken het meest verschuiven:

• Camera niet haaks — fotograferen van iets vóór of achter je drukt ledematen in elkaar; zelfs een paar graden uit de as verandert de hoeken.
• Camera te laag — opnamen op grondhoogte die omhoog wijzen vervormen de knie- en heuphoek.
• Gekanteld beeld — de horizon op de foto moet waterpas zijn; een kanteling van meer dan ongeveer 4° maakt rompmetingen betekenisloos.
• Verkeerde crankstand — knieflexie die ergens anders dan op exact 6 uur wordt afgelezen, meet te gebogen.
• Afgesneden renner — een afgesneden voet of hoofd betekent ontbrekende herkenningspunten; houd de hele renner en fiets in beeld.
• Losse kleding die de heup of knie verbergt.

Eén 2D-foto bevat geen informatie over hoe de camera gericht was, dus een kanteling of uit-de-as-fout kan achteraf niet worden gecorrigeerd — alleen gedetecteerd en afgewezen. Pedalyze controleert elke upload op kanteling, uit-de-as-perspectief en afsnijding, en meldt een foto als onbruikbaar in plaats van zelfverzekerd ogende getallen uit een slechte opname terug te geven. Wordt je foto afgewezen, dan beschermt dat je metingen — het is geen pietluttigheid.

Staand of liggend formaat?

Beide werken — waar het om gaat, is dat de volledige fiets en renner met marge in beeld passen en dat de camera waterpas staat. Liggend maakt het meestal makkelijker om afstand te houden en alles in beeld te krijgen.

Kan ik de foto's alleen maken, zonder helper?

Ja: zet de telefoon op een statief of plank op heuphoogte, gebruik de zelfontspanner of een intervalmodus, en trap naar de juiste stand. Maak meerdere opnamen en houd die waarop de crankstand exact klopt.

Welke kant van de fiets moet ik fotograferen?

Beide kanten werken; aan de aandrijfkant zit het kettingblad vlak bij de crank, maar de detectie kan met beide overweg. Vergelijk je fits over langere tijd, fotografeer dan altijd dezelfde kant, zodat de kleine links-rechtsasymmetrieën die elke renner heeft niet voor fitveranderingen doorgaan.

Zijn foto's beter dan meten met een app en een goniometer?

Een goede foto gemeten met posedetectie is beter reproduceerbaar dan een goniometer tegen een renner aan houden, en legt alle hoeken tegelijk vast. De keerzijde is dat de foto zelf het meetinstrument wordt — en daarom telt de opstelling op deze pagina.

• Kniehoek bij bikefitting
• KOPS uitgelegd
• Bikefit-hoeken voor de racefiets
• TT- & triatlon-bikefit

• Zadelhoogte-calculator — Schat je zadelhoogte op basis van je binnenbeenlengte met de LeMond-methode, gemeten vanaf het midden van de trapas tot de bovenkant van het zadel.
• Framematen-calculator — Bepaal je framemaat op basis van je lengte en binnenbeenlengte, voor race-, gravel-, mountainbike- en hybride fietsen, met een matentabel voor elk type.